ابوعلی گلزاری* فقط در ۱۴ روز نخست حملات نظامی دشمن علیه ایران حدود ۵ تا ۵.۶ میلیون تن دی اکسیدکربن وارد جو (آسمان کشور) شده است.

در حالی که توجه افکار عمومی عمدتاً بر ابعاد سیاسی و انسانی جنگ متمرکز است، بعد کمتر دیده شده ای از این بحران، آسیب گسترده به اقلیم و محیط زیست ایران است.

میزان انتشار گازهای گلخانه ای در ۲ هفته نخست جنگ، تقریباً معادل کل انتشار سالانه کشور ایسلند یا برابر با انتشار سالانه حدود ۱.۱ میلیون خودروی بنزینی است، مقایسه ای که بزرگی این شوک اقلیمی را به خوبی نشان می دهد.

در این میان، تخریب ساختمان ها، منازل، مدارس و مراکز درمانی بزرگترین سهم را در انتشار کربن داشته است زیرا بازسازی این زیرساخت ها در آینده نیازمند مصرف گسترده سیمان، فولاد و انرژی خواهد بود که خود منبع بزرگی از انتشار گازهای گلخانه ای است.

با ادامه درگیری ها، احتمال افزایش این رقم بسیار زیاد است زیرا انتشار ناشی از جنگ معمولا با طولانی شدن درگیری ها، گسترش حملات به زیرساخت های انرژی و آغاز فرایند بازسازی افزایش می یابد، جنگ ها معمولا با اعداد نظامی سنجیده می شوند، اما شاید یکی از مهمترین اعداد این جنگ، همان ۵ میلیون تن کربنی باشد که فقط در ۲ هفته وارد جو زمین شده است، عددی که یادآور این واقعیت است که در جنگ های مدرن، محیط زیست نیز به یکی از قربانیان اصلی تبدیل شده است.

* عضو شورای راهبردی سازمان حفاظت محیط زیست