دکتر شعبان مرادی، مدیرعامل جدید بانک توسعه صادرات ایران شد. این خبر در محافل بانکی و نظام اقتصادی ایران به اندازه کافی پیچید.

اما بازتاب این انتصاب، خیلی زود بسان دیگر خبرها در لا‌به‌لای اخبار گم شد، چون برای خیلی‌ها به‌ویژه در کلان‌شهری چون تهران، امری عادی و معمول است، اما اینکه یک تالش؛ در نظام بانکی کشور به عنوان مدیرعامل یک بانک معتبر معرفی شد و بر صندلی ریاست آن تکیه زد، اعتماد به نفس و خودباوری -به‌ویژه در نسل جوان تالش- را بالا خواهد برد. کمی به عقب برگردیم؛

چیزی حدود دو دهه پیش یک جوان جویای نام از یک روستا در تالش، 400 کیلومتر راه را طی می‌کند و به پایتخت می‌آید. بدون آن‌که پشتوانه‌ای در این شهر شلوغ داشته باشد او تنها با تکیه بر استعدادهای ذاتی خود آرام آرام، پله‌های ترقی را بالا می‌آید و در نهایت مدیرعامل یک بانک مطرح کشور می‌شود.

همین مسئله خود به‌ خود، این تکان و تلنگر اساسی را در ذهن نسل جوان تالش از دهانه رود کورا در جمهوری آذربایجان تا سپیدرود در گیلان ایجاد می کند که وقتی دکتر شعبان مرادی می‌تواند به بالاترین سطح نظام بانکی و اقتصادی کشور برسد، پس من هم می‌توانم پیشرفت کنم و به پله‌های بالاتری برسم .

این همان اتفاق بسیار مهم ، مبارک و ارزشمندی است که نسل جوان تالش به آن نیاز دارد.

شعبان مرادی تنها یک چهره‌ اقتصادی و مالی دارای تجربه کافی در شبکه بانکی نیست، او مرد دانش و دانشگاه هم هست و از پشتوانه علمی و دانشگاهی نیز برخوردار است. او که اهل روستای خوشابر در شهرستان رضوانشهر است علاوه بر بانک مرکزی؛ در بانک توسعه تعاون، بانک رفاه کارگران و بانک آینده پست های مهم و کلیدی داشته است.

او یک تالش است. در نظام بانکی و اقتصادی کشور به سلامت کار کرد. کارنامه درخشانی دارد. محبوبیتش در نظام بانکی و اقتصادی را مدیون سلامت کار خود است.

و صدالبته و بی‌تردید، لغزش و خدای ناکرده سقوط او نیز سقوط بی‌شمار آدمیانی در امتداد دریای کاسپین است. دکتر شعبان مرادی به عنوان یک سنت‌شکن جسور باید بسیار مراقب اعمال و رفتارش باشد. چرا که دیگر او فقط متعلق به خودش و خانواده‌اش نیست بلکه الگوی جوانانی در میان سرزمین زیبای تالشان است. اینک بیراه نیست اگر بنویسم انتظار و امید آن داریم که در آینده خبرهای بیشتری از موفقیت‌های این تالش خودساخته و موفق‌ ببینیم. چنین باد!