داود حومنیان*/در روزهایی که عملکرد احمد دنیامالی در مجلس زیر ذره‌بین قرار گرفته و موضوع استیضاح او با محورهایی فراتر از یک مسئله فوتبالی مطرح شده است، ناگهان پرونده چادرملو و موضع نماینده اردکان به یکی از موضوعات اصلی سخنان وزیر تبدیل می‌شود.

در میان نمایندگان پیگیر استیضاح، نام دکتر مصطفی پوردهقان، نماینده مردم اردکان نیز دیده می‌شود؛ نماینده‌ای که پیش از این نیز در موضوع چادرملو، صریح و جدی پیگیر حق این باشگاه بوده است.

اما درست در همین مقطع، وزیر ورزش به جای پاسخگویی، امضای استیضاح دکتر پوردهقان را به چادرملو گره می‌زند و می‌گوید: «نماینده اردکان… استیضاح من را امضا کرده است» و سپس تأکید می‌کند: «اما به خاطر یک تیم فوتبال، وزیر ورزش را به فساد متهم نکنند.»

این ادبیات، بیش از آنکه پاسخی به مطالبه نماینده مردم باشد، شائبه فشار بر نماینده‌ای را ایجاد می‌کند که از حق قانونی خود برای نظارت و پیگیری مطالبات مردم استفاده کرده است.

دکتر پوردهقان، به عنوان نماینده مردم اردکان، حق دارد از حقوق مردم و باشگاه چادرملو دفاع کند و از ابزار قانونی استیضاح استفاده نماید. این حق را نمی‌توان با نسبت دادن انگیزه و تقلیل یک استیضاح به «یک تیم فوتبال» زیر سؤال برد.

از سوی دیگر، چادرملو در تورنمنت سه‌جانبه تعیین نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲، به عنوان تیم برتر میدان شناخته شد، اما در نهایت گل‌گهر به AFC معرفی شد.

اکنون خود وزیر ورزش نیز می‌گوید اعتراض چادرملو «به حق» است و وعده می‌دهد شاید برای این باشگاه در فصل آینده فرصتی ایجاد شود.

اما حقِ از دست‌رفته را با وعده سرِ خرمن جبران نمی‌کنند!

اگر چادرملو مستحق بوده، چرا همان زمان از حقش دفاع نشد؟ و اگر امروز برای این باشگاه فرصتی وجود دارد، چرا این فرصت درست پس از مطرح شدن استیضاح مطرح شده است؟!

* عضو هیأت علمی دانشکده علوم ورزش و تندرستی دانشگاه تهران