‏سیمور هرش (روزنامه‌نگار افسانه‌ای، افشاگر نورد استریم و کسی که پیش‌تر بمباران تأسیسات هسته‌ای را به‌درستی پیش‌بینی کرده بود)، پرده از خطرناک‌ترین فاز این جنگ برداشت:

‏«ترامپ به جهان می‌گفت که جنگ زمینی از همین امروز آغاز شده است. هزاران تکاور ویژه نیروی دریایی (Navy SEALs) و تکاوران ارتش (Army Rangers) هم‌اکنون در راه هستند یا به‌زودی در مناطق تحت تیررس تنگه هرمز مستقر خواهند شد.»

‏هرش فاش می‌کند که ترامپ احتمالاً ۵۰٬۰۰۰ نیروی جنگنده را برای پاکسازی تنگه هرمز یا بیرون کشیدن اورانیوم غنی‌شده از تونل‌های زیرزمینی سایت‌های هسته‌ای آماده کرده است.

‏هرش یکی از بهترین کارنامه‌های ژورنالیسم تحقیقی را دارد؛ او این حرف‌ها را از روی حدس و گمان نمی‌زند. اگر او درست بگوید، سخنرانی بیست دقیقه ای ترامپ درباره پایان جنگ نبود؛ بلکه آغاز فاز بعدی آن بود؛ فازی که هنوز به افکار عمومی گفته نشده است.

‏کالبدشکافی استراتژیک :

‏۱. تأیید قطعی فریب جامع استراتژیک و اطلاعاتی(The Maskirovka Confirmed):

‏دقیقاً همان‌طور که پیش‌بینی کردیم، سخنرانی پرتناقض ترامپ یک پرده دود (Smokescreen) بود. در حالی که افکار عمومی و بازارها با این سخنرانی به خواب رفتند، پنتاگون در حال صدور فرمان اعزام بی‌سروصدای تکاوران ویژه نیروی دریایی و ارتش برای عملیات در تاریکی آخر هفته (ویکند/ایستر) بوده است.

‏۲. مأموریت غیرممکن و تله هرمز (The Hormuz Trap):

‏گزارش هرش نشان می‌دهد که کاخ سفید دقیقاً می‌خواهد همان قماری را بکند که اندیشکده‌ها درباره آن هشدار داده بودند: پیاده کردن ۵۰ هزار نیرو برای کنترل شریان انرژی جهان یا دزدیدن اورانیوم! اما مشکل اینجاست که شما نمی‌توانید یک جبهه نامتقارن و تونل‌های زیرزمینی را با نیروی پیاده‌نظام کلاسیک پاکسازی کنید. این یک تله مرگبار است.

‏۳. پیوند پازل‌ها (Connecting the Dots):

‏حالا همه چیز معنا پیدا می‌کند. چرا ژنرال رندی جرج (فرمانده نیروی زمینی ارتش) اخراج شد؟ چون او دقیقاً با همین نقشه انتحاری ترامپ برای ارسال ۵۰ هزار سرباز به چرخ‌گوشت هرمز مخالف بود! چرا جنگنده‌های A-10 (پشتیبانی نزدیک زمینی) مستقر شدند؟ دقیقاً برای پوشش هوایی همین تکاوران ویژه نیروی دریایی و ارتش.

‏حرف آخر:

‏مرحله بمباران‌های هوایی شکست خورد. حالا آمریکا با چشمانی بسته در حال پریدن در تاریک‌ترین و مرگبارترین فاز جنگ است: «نبرد زمینی». سخنرانی دو شب پیش پایان کار نبود؛ سوت آغاز یک آخرالزمان در خلیج فارس بود.

‏بر اساس افشاگری اختصاصی: سیمور هرش (Seymour Hersh)