رسانه‌های عبری از طرحی جنجالی برای حل بحران جولان اشغالی پرده برداشتند که بر اساس آن، حاکمیت کامل سوریه بر این منطقه به رسمیت شناخته می‌شود و رژیم صهیونیستی در قبال توافقی برای «اجارهٔ بلندمدت»، کنترل میدانی خود را برای سال‌ها حفظ می‌کند.

به گزارش منشور اقتصاد-رسانه‌ها و تحلیلگران اسرائیلی از یک راه حل پیشنهادی برای حل مسئله بلندی‌های جولان اشغالی سوریه پرده برداشتند که شامل به رسمیت شناختن حاکمیت کامل سوریه و مالکیت قانونی این کشور بر جولان اشغالی، در ازای یک توافق «اجاره بلندمدت» است که به رژیم صهیونیستی حق ماندن و حفظ کنترل میدانی برای سال‌های طولانی را به عنوان یک ساختار واقع‌بینانه برای غلبه بر این مشکل تاریخی، در صورت وجود اراده سیاسی در هر دو طرف، می‌دهد.

ارزیابی‌های تل‌آویو نشان می‌دهد اظهارات اخیر ابومحمد الجولانی ملقب به احمد الشرع، رئیس موقت سوریه که در آن آمادگی خود را برای توافق صلح و ترسیم مرزها به شرط عدم چشم‌پوشی از حق سوریه بر بلندی‌های جولان اعلام کرده بود، حاوی پیام‌های دوگانه‌ای است؛ پیام اول برای داخل سوریه جهت تأکید بر اصول ملی و پیام دوم برای دولت آمریکا جهت جلب حمایت بین‌المللی و پیشبرد تلاش‌ها برای لغو محاصره و بازسازی سوریه که در اثر سال‌ها جنگ آسیب دیده است.

این گزارش‌ها نسبت به خطر ادامه اشغال یک «نوار امنیتی» جدید به عمق بیش از ۱۰ کیلومتر و طول ۷۵ کیلومتر در داخل خاک سوریه توسط ارتش رژیم صهیونیستی، هشدار دادند.

محافل نظامی تأکید کردند که تبدیل این مناطق به مناطق حائل دائمی، یک شمشیر دو لبه است زیرا نیروهای نظامی را در تماس مستقیم با ساکنان و عشایر محلی قرار می‌دهد و محیطی مساعد برای ظهور مقاومت مسلحانه و فرسایش مداوم نظامی ایجاد می‌کند؛ مشابه تجربیات قبلی نوار امنیتی در جنوب لبنان و غزه.

این منابع با اشاره به آرامش مداوم در مرزهای مصر و اردن به دلیل توافقات رسمی، اعلام کردند که ادامه تحمیل سیاست عمل انجام شده و ایجاد مناطق حائل نمی‌تواند جایگزینی برای توافقات سیاسی پایدار باشد.

این ارزیابی‌ها حاکی از این است که دولت جدید دمشق اولویت‌های خود را بر توسعه، بازپس‌گیری کنترل و اتحاد بخش‌های مختلف سوریه متمرکز کرده است که این امر اجتناب از رویارویی با رژیم صهیونیستی را به یک منفعت اساسی برای آن تبدیل می‌کند. با این حال، اصرار تل‌آویو بر اعمال حاکمیت کامل خود بر جولان یا الحاق سرزمین‌های جدید، در را برای تشدید میدانی باز نگه می‌دارد و شانس‌های سازش را از بین می‌برد.