روزنامه واشنگتن پست در گزارشی به بررسی اشتباه استراتژیک دولت دونالد ترامپ در گشودن همزمان 2 جبهه نبرد پرداخته است؛ یک جنگ تجاری تمام‌عیار با اروپا و چین، و یک جنگ نظامی با ایران.

بر اساس این ارزیابی، اگرچه ممکن است برای هر یک از این رویارویی‌ها به طور مستقل توجیه‌هایی وجود داشته باشد، اما پیگیری همزمان آن‌ها به فرسایش شدید ائتلاف‌های بین‌المللی و بروز تضادهای عمیق میان اهداف اقتصادی و نظامی منجر شده است. تلاقی تورم ناشی از تعرفه‌های گمرکی با جهش قیمت انرژی به دلیل تنش در خاورمیانه، واشنگتن را در نهایت مجبور خواهد کرد تا یکی از این 2 جبهه را فدای دیگری کند.

این گزارش با ارجاع به اصول کلاسیک نظامی یادآور می‌شود که ریشه قاعده بنیادین «هرگز در 2 جبهه نجنگید» را می‌توان در رساله کلاسیک «هنر جنگ» اثر سون تزو در قرن 5 پیش از میلاد، تا آموزه‌های ناپلئون بناپارت و فیلد مارشال مونتگومری، فرمانده ارشد بریتانیایی در جنگ جهانی دوم جستجو کرد؛ قاعده‌ای بدیهی که به نظر می‌رسد در دولت فعلی آمریکا نادیده گرفته شده است.

ترامپ با اشتهایی سیری‌ناپذیر برای درگیری، در کمتر از یک سال گذشته سیستم تجارت جهانی را مختل کرده، بر متحدان خود تعرفه بسته، عملیاتی را علیه رئیس‌جمهور ونزوئلا ترتیب داده و در ماه گذشته یک حمله همه‌جانبه را با هدف تغییر ساختار سیاسی ایران آغاز کرده است. طنز تلخ ماجرا اینجاست که دولتی با شعار انزواگرایانه و وعده «اول آمریکا»، اکنون بیشترین انرژی خود را صرف تلاش برای تغییر شکل بقیه جهان می‌کند.

نخستین پیامد مخرب این استراتژی، کشیده شدن ائتلاف‌های بین‌المللی به نقطه فروپاشی است. واشنگتن پست استدلال می‌کند که در بحبوحه تنش‌های خلیج فارس، ایالات متحده به شدت نیازمند پشتیبانی نیروی دریایی فرانسه، حمایت هوایی بریتانیا و ظرفیت صنایع دفاعی کانادا و آلمان برای تداوم جریان تسلیحات است.

با این حال، وضع تازه‌ترین تعرفه‌های تنبیهی علیه همین کشورها، جلب حمایت آن‌ها را عملاً بسیار دشوار ساخته است. عدم همراهی اروپایی‌ها ناشی از همدلی خاص آن‌ها با تهران نیست، بلکه رأی‌دهندگان اروپایی به طور منطقی تمایلی به حمایت از رئیس‌جمهوری که اقتصاد و صادرات آن‌ها را هدف قرار داده، ندارند.

دومین چالش اساسی، تضاد ذاتی اهداف در این 2 جبهه و چشم‌انداز یک شکست همه‌جانبه است. حفظ تعرفه‌ها و محدودیت‌های وارداتی برای پیشبرد جنگ تجاری، در شرایطی که زنجیره‌های تأمین به دلیل انسداد خطوط کشتیرانی خلیج فارس به هم ریخته، قیمت نفت در حال انفجار است و نیاز مبرمی به مواد معدنی و قطعات حیاتی وجود دارد، عملاً غیرممکن به نظر می‌رسد. ترکیب تورم ناشی از تعرفه‌ها با شوک افزایش هزینه‌های انرژی حاصل از اقدام نظامی، بحرانی غیرقابل کنترل را خلق می‌کند و حفظ حمایت سیاسی در داخل آمریکا را به شدت به خطر می‌اندازد.

واشنگتن پست در پایان نتیجه‌گیری می‌کند که اگر تورم از کنترل خارج شود، کاخ سفید در یک دوراهی گرفتار خواهد شد: یا باید برای مهار قیمت‌ها تعرفه‌ها را کاهش دهد که به معنای تسلیم در جنگ تجاری است، و یا حمله به ایران را متوقف کند تا مانع از افزایش بیشتر قیمت انرژی شود. رویکرد بسیار عاقلانه‌تر این بود که آمریکا با تمرکز روی یک هدف، پرونده‌ها را به صورت متوالی پیش ببرد. همان‌طور که استراتژیست‌های نظامی بارها هشدار داده‌اند، تلاش برای پیروزی همزمان در 2 جبهه، نتیجه‌ای جز از دست دادن همه چیز به همراه نخواهد داشت.