با گذشت چهار هفته از آغاز جنگ میان ایران و آمریکا، فضای تصمیم‌گیری در واشنگتن بیش از هر زمان دیگری آشفته و مبهم به نظر می‌رسد.

به گزارش منشوراقتصاد،  گزارش اکونومیست نشان می‌دهد که دولت دونالد ترامپ در برابر چهار مسیر اصلی قرار گرفته اما هیچ‌یک از این گزینه‌ها راه‌حلی روشن برای پایان درگیری ارائه نمی‌کنند. این بن‌بست، بیش از هر چیز ناشی از ضعف راهبرد اولیه آمریکا و ناتوانی در پیش‌بینی واکنش ایران، به‌ویژه بستن تنگه هرمز، ارزیابی شده است.

گزینه اول: مذاکره؛ دور از دسترس

احتمال بازگشت دو طرف به میز مذاکره بسیار اندک است. ایران که در جریان مذاکرات قبلی هدف حمله قرار گرفته، انگیزه‌ای برای گفت‌وگو ندارد. تغییرات در ساختار رهبری ایران نیز ابهام درباره طرف مذاکره را افزایش داده است. از سوی دیگر، اختلافات محتوایی عمیق است: آمریکا خواهان محدودیت‌های گسترده بر برنامه هسته‌ای، موشکی و منطقه‌ای ایران است، در حالی که ایران غرامت جنگی و خروج نیروهای آمریکایی از منطقه را مطالبه می‌کند. حتی انتخاب میانجی نیز به چالش تبدیل شده و نقش عمان با مخالفت کشورهای خلیج فارس مواجه است.

گزینه دوم: خروج و اعلام پیروزی

برخی مشاوران ترامپ پیشنهاد داده‌اند که او با اعلام پیروزی، جنگ را یک‌جانبه پایان دهد. اما افزایش ۳۴ درصدی قیمت بنزین در آمریکا، پذیرش چنین روایتی را برای افکار عمومی دشوار می‌کند. از سوی دیگر، خروج بدون دستاورد، کنترل ایران بر تنگه هرمز را تثبیت کرده و نگرانی شدید کشورهای خلیج فارس و اسرائیل را در پی خواهد داشت. همچنین ایران همچنان ذخایر قابل‌توجه اورانیوم غنی‌شده در اختیار دارد و ممکن است با انگیزه بیشتری مسیر هسته‌ای را دنبال کند.

گزینه سوم: ادامه جنگ و امید به فرسایش

برخی مقامات اسرائیلی از ادامه حملات برای چند هفته دیگر حمایت می‌کنند. اما ایران همچنان قادر است با حملات تنگه هرمز را بسته نگه دارد. حمله موشکی اخیر به جنوب اسرائیل و زخمی شدن بیش از ۱۶۰ نفر نشان می‌دهد که دامنه درگیری می‌تواند گسترش یابد. طولانی شدن جنگ، خطر حمله به زیرساخت‌های حیاتی خلیج فارس و فرسایش سامانه‌های دفاعی را افزایش می‌دهد.

گزینه چهارم: تشدید جنگ

گزینه آخر، حملات گسترده‌تر به زیرساخت‌های ایران است؛ از نیروگاه‌ها تا جزایر استراتژیک. اما این مسیر با ریسک‌های بسیار بالا همراه است. ایران تهدید کرده که در صورت حمله به زیرساخت‌هایش، تأسیسات انرژی و آب کشورهای خلیج فارس را هدف قرار خواهد داد. حمله موشکی به تأسیسات LNG قطر نمونه‌ای از این تهدید است که می‌تواند تا پنج سال عرضه جهانی گاز را مختل کند.

چهار گزینه، اما هیچ راه‌حل واقعی

اکونومیست تأکید می‌کند که مشکل اصلی در انتخاب مسیر نیست، بلکه در نقطه آغاز جنگ و فقدان یک راهبرد جامع نهفته است. اکنون آمریکا در وضعیتی قرار دارد که هر تصمیمی بیشتر شبیه مدیریت یک بحران مزمن است تا پایان آن.